1 Aralık. Dünya AIDS’e karşı mücadele günü.
Çoğu zaman insanların neyin HIV neyin de AIDS olduğunu bilmediklerini görüyorum.
HIV bir virüs, AIDS ise bir hastalık.
HIV virüsü AIDS hastalığına yol açabilir ve genellikle açıyor, ancak HIV taşıyıcıları henüz AIDS hastası değil.
Bu konuda biraz kendinizi yetiştirin, öğrenin, dikkatli davranın. En azından bu günde bir şeyler öğrenin. Başlangıç için şu siteleri ziyaret edin: worldAIDSday.org ve AIDS.org.
Bir yanlış hamle, hayatınızı mahvedebilir.
Dünya AIDS’e karşı mücadele gününün sembolü “kırmızı kurdele”dir.
Bu günde kırmızı kurdele taşıyın, ücretsiz broşür ve preservatif dağıtın veya bu kampanyaları yürüten yerel bir kuruluşta gönüllü olarak katkıda bulunun.
Hormonlarla hareket etmeyin. Bu temiz demeyin. Korunun. Hem hayatınız uzar, hem de keyfiniz 
Enter your password to view comments
Kasım ayında internetteki web site sayısı 100 milyonu geçmiş. Sadece 2006 yılında 28 milyona yakın yeni site açılmış!!! Ayrıntılı bilgi burada.
Uzun lâfın kısası, e-mail adresinizin olması artık marifet değil. Webde siteniz yoksa, Google, Yahoo, MSN ve diğer arama makineleri sizi bulamıyorsa, fiilen yoksunuz!
Ben artık tüm sınav sonuçlarını, ek malzemeleri ve duyuruları hep internette yayımlıyorum. Kâğıt mağıt yok artık.
1996′da ilk defa internet abonesi olduğumda bunu düşünmek bile zordu…
Çantamı yere attım, koşmaya başladım. Yüzüm morardı. Havalar artık soğuk. Hazırlıksız yakalanmıştım.
Cebim çaldı. “Alo” diyemeden, şarkı söylemeye başladı. O kadar güzel söylüyordu ki, nefesim tutuldu.
Tekrar koşuyorum. Biraz yorgun, ama hâlâ istekli.
Kabanımı giymeden koştuğumu farkettim. Hastalık falan olabilir. Demek ki insanlar bazen böyle cesur olabiliyormuş.
Yine nefesim tutuldu. Öylesine bağırmışım ki, komşularımı dahi uyandırdım.
Duş altına girdim. Ardından arabaya atladım. Evine bıraktım.
Aylar sonra çiçeklerin açtığını gördüm. Gözlerim doldu.
Şu oğlum var ya, şu oğlum, dün bana sürpriz doğum günü partisi düzenledi.
İşten dönünce, annemlere gitmemizi istedi. Çok yorgundum, üstelik evde yapacağım çok işlerim vardı. Baktım ki kandıramıyorum, ben ona uydum ve annemlere gittik.
Ara zamanda eve en yakın akrabalarımı ve eşlerini davet etmiş, onlar da gelmişler. Eve 19.30′da geri geldiğimde, 20 kişilik bir grup beni karşıladı. Şaşırdım.
Ondan sonra hayatımın en güzel eğlencesini yaşadım. Hiç doğum günlerimi kutlamam, ama yakın akrabalarımla dün akşam delisiye eğlendik. Doğum günü sadece bir vesile oldu. Onlarla sık sık görüşemiyoruz, öyleki bu görüşme çok güzel ve eğlenceli geçti.
Akşam web sitemde vizelerin sonuçlarını yayımlayacaktım, öğrencilerim bekliyordu, ama evdeki hesap (yine) çarşıya uymadı. Umarım öğrencilerim beni bağışlar. Ben herkesi bağışladığım gibi…
